ПОЭЗИ


ХЕТÆГКАТЫ КЪОСТА

УЫРЫССАГАУ ФЫСТ ÆМДЗÆВГÆТÆ




Многоточия

Бирæстъæлфыгтæ


Высокий барский дом... подъезд с гербом старинным…
Узорчатый балкон... стеклянный мезонин...
Закрытый экипаж... ямщик с пером павлиным
И с медною трубой кондуктор-осетин...

Швейцар с подушками... лакей с дорожной кладью...
Уложена постель... увязан чемодан...
Шкатулка с письмами... с заветною тетрадью...
Вуаль пунцовая и стройный гибкий стан...

Толпа друзей, родных... улыбки... пожеланья...
Формальный поцелуй... платок для мелких слез...
Последнее «прощай», воздушные лобзанья...
Протяжный звук трубы... неровный шум колес...

Густая пыль столбом... и понеслась карета...
Завод... чугунный мост... базар... застава... степь...
Безумная!.. Постой!.. Не покидай поэта!..
Не разрывай надежд и грез заветных цепь...

Не разрозняй аккорд могучий песнопенья,
Не разрушай алтарь и жертвенник святой
Чистилища души и храма вдохновенья,—
Вернись, несчастная!.. Безумная, постой!..


1887 г.


Бæрзонд, хъæздыг хæдзар... Йæ дуарыл герб, фыдæлтон.
Нывæфтыд,  райдзаст  балкъон...  Авджын  мезонин...
Æхгæд уæрдон... Бæхтæрæг — балцарæзт, æвæлмон...
Кондуктор... Уасынæн æрхуы хæтæл — йæ цин...

Швейцармæ пух базтæ... Фæсдзæуинмæ'—хызынтæ...
Дæ хуыссæнгæрзтæ баст... Дæ чырыныл гуыдыр...
Фыстæджыты цыргъæд... Тетрад... Дæ нымд фыстытæ...
Дæ сырх вуал æмæ дæ тасгæ-уасгæ гуыр...

Хæлæрттæ, хиуæттæ... Сæ арфæйы ныхæстæ...
Формалон пъа... Цæссыгтæ... Дариты сæр-сæр...
Фæстаг фæндараст... Къухфæтылд... Хæццæ хъæлæстæ…
Хæтæлы 'вазгæ уаст... Рæувад нæлхыты хъæр..

Рыг сыстад... Уæрдон айтынги... Фæтæхы бурæй
Завод... Цæнгæт хид... Базар... Фæссахар... Фæндаг...
О, сонтæрра!.. Æрлæу!.. О, ма фæлидз мæ цурæй...
Мæ ныфс, мæ фæндиæгтæн ма аскъуын сæ таг...

Ды ма ныссæтт æгъуыстаг зарæджы егъау фарн,
Мæ кувæндоны уаз, тæмæнкалгæ æргъæу,
Мæ удсыгъдæггæнæн, мæ уæлтæмæны аргъуан, –
О, раздæх, амондхал!.. О, сонтæрра, æрлæуу!..

 * Сæргæндты сыфмæ *